bookstories Ροδανθός, Σόφη Θεοδωρίδου, εκδόσεις Ψυχογιός.

Συντάχθηκε στις 22/02/21


Νέα ανάρτηση σήμερα και ήδη το μυαλό μου κατακλύζει η μυρωδιά του ροδανθού. Μπορεί να έχουν περάσει αρκετές μέρες από την ολοκλήρωση του βιβλίου αυτού , αλλά η ιστορία της Σμαράγδας δεν λέει να φύγει από το μυαλό μου. Ο ροδανθός είναι το νέο ιστορικό μυθιστόρημα της Σόφης Θεοδωρίδου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Η ιστορία της Σμαράγδας ξεκίνα από την Κωνσταντινούπολη αμέσως μετά από ακόμα ένα τραγικό περιστατικό από τα πολλά που θα σημαδέψουν την ζωή της. Ένα παιχνίδι της μοίρας θα την φέρει στο νησί της καταγωγής της την Σύμη όπου θα γνωρίσει τον ένα και μοναδικό έρωτα της ζωής της. Στην Σύμη θα ζήσει αρκετά ευτυχισμένα χρόνια και ίσως το μοναδικό μελανό σημείο να είναι η δυσκολία της να αποκτήσει ένα παιδί που τόσο επιθυμούσε. Η ζωή όμως έχει πολλά γυρίσματα και σε ένα από αυτά η Σμαράγδα θα βρεθεί στην Ρόδο όπου θα κληθεί να χτίσει την ζωή της από την αρχή. Σε όλη της την πορεία θα την ακολουθεί το άρωμα του Ροδανθού . Ένα άρωμα που βοήθησε την Σμαράγδα να σταθεί στα πόδια της και αποτέλεσε σημείο αναφορά στην ζωή της.

Η Σόφη Θεοδωρίδου στις 800 σχεδόν σελίδες του νέου της βιβλίου έχει δομήσει ένα εξαιρετικό ιστορικό μυθιστόρημα. Άλλωστε το όνομα της είναι συνδεδεμένο πλέον με το είδος αυτό. Η ιστορία του βιβλίου εκτείνετε από το 1874 έως την σύνδεση των Δωδεκανήσων με την υπόλοιπη Ελλάδα. Μια τεράστια περίοδος της ιστορίας και μάλιστα για μια περιοχή που τουλάχιστον στα δικά μου μάτια ήταν αρκετά άγνωστη. Με αριστοτεχνικό σχεδόν τρόπο παντρεύει την ιστορία με την μυθοπλασία και μας μεταφέρει στον χώρο και στον χρόνο χωρίς να μας κουράζει ή να μας μπερδεύει. Υπέροχοι χαρακτήρες με εξαιρετική δομή δουλευμένοι άρτια. Ο καθένας με το ηθικό του κώδικα συνθέτουν την κοινωνία της εποχής εκείνης μεταφέροντας και σε μας τα ήθη και τα έθιμα τους. Δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω τον Μόσκοβο, την θεία Ειρήνη, τον Μιχάλη, τον Λεωνίδα και φυσικά την Σμαράγδα. Μια γυναικεία φιγούρα που δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις. Η παντοτινή αγάπη, η φιλία, η προδοσία, η αυταπάρνηση και η άδολη αγάπη για την πατρίδα είναι μερικά μόνο από τα θέματα που πραγματεύεται η συγγραφέας. Και όλα αυτά κάτω από το πρίσμα των αναμφισβήτητων ιστορικών γεγονότων και με διάχυτο το άρωμα του ροδανθού.

Από το οπισθόφυλλο: Όταν η Σμαράγδα, στα τέλη του 1874, φτάνει από την Κωνσταντινούπολη στη Σύμη με το καράβι του ηλικιωμένου Μόσκοβου, δεν περιμένει ότι στο νησί με τα πολλά προνόμια και τους επιδέξιους σφουγγαράδες θα βρει την ευτυχία. Η ευτυχία αυτή, ωστόσο, θα σημαδευτεί από πολύχρονη ατεκνία, μέχρι τη μέρα που θα κλείσει στην αγκαλιά της τον πεντάχρονο ορφανό Γιοσίφ, που οι συμπατριώτες της θα αποκαλέσουν «το Αραπί», δυσκολεύοντας την ένταξή του στην προηγμένη για τα δεδομένα της εποχής κοινωνία τους. Καθώς τα χρόνια περνούν, η Σμαράγδα θα βιώσει οδυνηρές απώλειες και μια βαριά προδοσία, που θα την υποχρεώσει να αφήσει τη Σύμη για τη Ρόδο λίγο πριν από την ανατολή του νέου αιώνα. Στη Ρόδο, όπου το χνότο του Οθωμανού είναι πιο αποπνικτικό, θα παρεισφρήσει στην ανδροκρατούμενη επιχειρηματική κοινότητα του νησιού με το άρωμά της, τον Ροδανθό. Κι ενώ η Τουρκοκρατία παραχωρεί τη θέση της στην Ιταλοκρατία και οι Έλληνες παλεύουν να διατηρήσουν την εθνική τους υπόσταση, η οικογένειά της θα προσπαθήσει να επιβιώσει μέσα στις εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες που επιβάλλουν ο Μεγάλος Πόλεμος, η Μικρασιατική Καταστροφή, ο ιταλικός φασισμός αλλά κι ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Γερμανοκρατία και ο μεγάλος λιμός που μαστίζει άγρια τα Δωδεκάνησα στο ξεψύχισμα του πολέμου. Η ιστορία μιας οικογένειας στη Σύμη και στη Ρόδο, πολυκύμαντη και ταραχώδης σαν τη θάλασσα που περιβάλλει τα δύο νησιά, από τα τέλη του 19ου αιώνα και μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, με συνδετικό ιστό μια γυναικεία μορφή.